قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس
خانه > اخبار > عدالت شهری،موهبتی جمعی

عدالت شهری،موهبتی جمعی


دکتر عباس خسروانی/جامعه شناس شهری و مدرس دانشگاه


پس از آنکه طرح خود در خصوص عدالت شهری را در برخی محافل ارائه کردم یکی از سوالاتی که دوستان مطرح کردند این بود که ارائه خدمات شهری به محله های کم برخوردار شهر اراک عین بی عدالتی ست و کسانی که عوارض و مالیات شهری پرداخت نمی کنند و زمین های آنها فاقد سند است و غیر قانونی محسوب می شود نباید مانند کسانی که در شهر مالیات و عوارض می دهند از امکانات شهری برخوردار شوند.با توجه به اینکه تز دکتری بنده در خصوص مطالعه محله های فرودست شهر اراک بوده است در این خصوص مطالبی را متذکر می شوم:

  • انسان چه بالطبع و چه بالضروره یک موجود اجتماعی است، بنابراین، فرد در خلأ به رشد و تکامل نمی رسد و شرایط و اسباب اجتماعی می تواند، هم به تکامل او کمک مؤثری داشته باشد و هم در تکامل انسان اختلال و انحراف بوجود آورد.پس ما از باب انسانی و بر اساس تکلیف شرعی وظیفه داریم اسباب تکامل انسان ها را فراهم کنیم نه آنکه آنها را در فضای بی دفاع شهری رها کنیم.
    -اسلام نسبت به صیانت از جامعه برای مسلمانان تکالیف سنگینی وضع می کند بطوری که می خواهد مسلمانان بدانند اعتلای جامعه اسلامی، مساوی با توفیق و سربلندی تک تک آنهاست نه بخش خاصی از جامعه.
    -اسلام جامعه را به مثابه یک کل در نظر می گیرد که از اجزا و حلقات هم آهنگ و متحد برخوردار است بطوریکه اگر هر یک از اجزا آن آسیب ببیند، کل جامعه آسیب دیده است.
    با این مقدمه بار دیگر تاکید می کنم:
    -مدیریت شهری در برنامه ریزی خود می‌تواند با استفاده از قوانین و سیاست‌های شهری زمینه بهره مندی افراد کم برخوردار و محروم از امکانات شهری را فراهم کند و دسترسی آن‌ها به خدمات شهری را افزایش دهد.
    -شهر متعلق به همه انسانهایی ست که در آن زندگی می کنند.
    -عزیزان ما در مناطق کم برخوردار شهر اراک اگرچه به صورت ریالی مالیات و عوارض شهری نداده اند اما آنها عوارض و مالیات خود را پیش پیش به این شهر پرداخت کرده اند.آنها کسانی هستند که مشکل مسکن را خودشان حل کردند و به جای آشوب و ناامنی های اجتماعی که در دنیا مرسوم است گوشه ای را اختیار کردند و با کمترین امکانات زندگی می کنند.
    آنها از مواهب زندگی شهری محروم اند و فرصت رشد و پیشرفت هم نداشته اند.آنها همین که سربار دولت نشدند و کف خیابانها نمی ریزند یعنی مالیات می دهند.
    -هر وقت شرایط و امکانات شهری در همه ی شهر عادلانه توزیع شد،آن موقع از همه ی مناطق شهری مالیات هم می گیریم.
    -آنها بیشترین مشارکت را در انتخابات ها دارند و شهید داده اند و از کم توقع ترین اقشار جامعه هستند.
    -ضمنا شهر یک پیکره زنده است که اگر امنیت و آسایش بخشی از آن به خطر بیفتد قطعا آرامش همه به خطر می افتد.ما برای ارتقا امنیت و آرامش عمومی شهر هم که شده باید به این بخش رسیدگی ویژه کنیم.
    معتقدم تداوم محرومیت این محله ها (که تعدادشان در اراک کم نیست و چیزی در حدود یک چهارم اراک را تشکیل می دهند)از خدمات یا شهری یا دسترسی به آنها،خود را در تداوم نابرابریهای اجتماعی و آسیب های اجتماعی و در نهایت تحمیل هزینه های کلان بر دوش شهر نشان خواهد داد.
    ما باید در گام اول محله ها کم برخوردار شهر را به رسمیت بشناسیم و هرگز از عبارات حاشیه نشین و سکونت گاه غیر رسمی استفاده نکنیم.
    -بر این اساس تلاش می کنیم با سوق دادن خدمات شهری سطح برخورداری آنها از امکانات شهری را افزایش دهیم.
    -توانمند سازی ساکنان و دخالت دادن اهالی در سیاست گذاری ها و برنامه ریزی ها را در دستور کار قرار می دهیم تا احساس تعلق خاطر کنند.
    – اجرای برنامه های محله محور با مشارکت اهالی و سمن ها
    – حضور مستمر در محله ها و برگزاری جلسات مشترک با اهالی در راستای حل مشکلات و بیان مطالبات
    – کمک و همکاری با ارگان های متولی صدور اسناد مالکیت
    آرامش و آسایش ما در شهر،مستلزم آرامش وآسایش دیگران است.
  • ما اعضای یک پیکریم.
    شهر را مردمانش می سازند

مطلب پیشنهادی

چرا کرونا ممکن است نابرابری‌های اقتصادی را بیشتر کند؟

بحران کرونا صرفا یک بحران زیستی و بهداشتی نیست و نمی توان فرایند مبارزه و مهار آن را در روش ها و راهکارهای پزشکی و درمانی خلاصه و منحصر کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *